บทที่ 385 ชีวิตนี้ช่างน่าเบื่อหน่ายแล้วหรือ?

“ท่านเฉิน พวกเราตามหาท่านจนพบ!”

หูเต๋ออวิ้นตบไหล่ของหลิวจื่ออิ๋นอย่างตื่นเต้น กล่าวอย่างลิงโลด: “ดูสิ พวกเราต่างก็รอดกลับมาอย่างครบถ้วน!”

เมื่อเห็นว่าหลิวจื่ออิ๋นโงนเงนจวนจะล้มเต็มที เฉินเยี่ยนก็อดรู้สึกสงสารอยู่บ้างมิได้ กล่าวขึ้นทันที: “ท่านหลิวไม่เป็นไรกระมัง?”

หลิวจื่ออิ๋นอ้าปาก ยังไม่ทันพูดก็ไอออกมาสองสามครั้ง ใบหน้าที่เดิมทีซีดเผือด กลับกลายเป็นแดงระเรื่อขึ้นมาเพราะอาการไอ

เฉินเยี่ยนไฉนเลยจะกล้าชักช้าอีก รีบเชิญหลิวจื่ออิ๋นขึ้นรถม้าทันที