บทที่ 410 ประลองคารมเปิดทะเล 7

เฉินเยี่ยนแทบจะลุกขึ้นไปประคองเสิ่นเหลียงโม่ทันที: “ท่านผู้เฒ่าเสิ่นเป็นอย่างไรบ้าง?”

ลำคอของเสิ่นเหลียงโม่ส่งเสียงอู้อี้ไม่ชัดเจน เฉินเยี่ยนแนบหูเข้าไปใกล้ ก็พอจะได้ยินเสียงที่เจือไปด้วยโทสะของเขา: “หนังสือเพ้อฝัน ก็เป็นเพียงหนังสือเพ้อฝัน...”

เฉินเยี่ยนหันไปเรียกเฉินเหล่าหู่ ให้เขาแบกเสิ่นเหลียงโม่ลงจากเวทีสูง

เหล่าศิษย์ของเสิ่นเหลียงโม่ต่างเบียดเสียดกันมาอยู่ด้านหน้าวิงวอนเซิ่งเจียเหลียงอย่างร้อนรน เซิ่งเจียเหลียงก็ตกใจเช่นกัน สั่งให้คนรีบนำรถม้ามาคันหนึ่งทันที คุ้มครองเสิ่นเจียเหลียงและศิษย์ของเขาอีกหลายคนออกไป

รถม้าค่อยๆ เคลื่อนไปข้างหน้า เหล่าศิษย์เหล่านั้นต่างตะโกนเรียกขานอย่างร้อนรน