บทที่ 429 ระหว่างทาง 2

บ้านเรือนตรงหน้าก่อขึ้นจากอิฐดิน หลังคาที่มุงด้วยหญ้าคาผุพัง ขื่อคานกลายเป็นสีดำคล้ำ

หน้าบ้านหญ้าคามีรั้วอิฐดินสูงครึ่งตัวคนกั้นไว้ เว้นช่องประตูที่ทำจากฟืนไม้ไว้สำหรับเข้าออก

ที่พักอาศัยของครอบครัวที่ยากจนที่สุดในหมู่บ้านตระกูลเฉินก็เป็นเพียงเท่านี้ ยากจะจินตนาการได้ว่านี่คือที่พำนักของอดีตนายอำเภอผู้หนึ่ง

เฉินเยี่ยนก้าวไปข้างหน้า ตะโกนเข้าไปในลานบ้าน: “กล้าถาม ที่นี่คือจวนของท่านเถาเซียนเซิงใช่หรือไม่”

สิ้นเสียง ชายชราผมขาวแห้งกร้านผู้หนึ่งก็เดินออกมา เอ่ยถามอย่างลังเล: “พวกท่านเป็นผู้ใด?”