บทที่ 431 กลับเจิ้นเจียง 2

เฉินเยี่ยนย่อมเข้าใจความคิดของเขาดี ยิ้มกล่าว: “ข้าพเจ้าเดินทางไปรับตำแหน่งที่ซงเฟิ่ง ผ่านเจิ้นเจียงก็เลยคิดจะกลับมาดูเสียหน่อย รบกวนท่านผู้ใหญ่หวงต้องมาต้อนรับด้วยตนเอง กลับเป็นความผิดของข้าพเจ้าเสียแล้ว”

หวงขุยเห็นเฉินเยี่ยนหยิบยื่นบันไดให้ลงเช่นนี้ ก็ยิ้มทันที: “ซานหยวนกงนานๆ จะกลับบ้านเกิดสักครั้ง ข้าพเจ้าในฐานะขุนนางพ่อแม่เมืองย่อมต้องต้อนรับขับสู้ให้ดี งานเลี้ยงต้อนรับก็จัดเตรียมไว้ให้ซานหยวนกงแล้ว ซานหยวนกง เชิญ!”

มีน้ำใจถึงเพียงนี้ เฉินเยี่ยนย่อมไม่อาจปฏิเสธได้ กล่าวถ้อยคำเกรงใจกับหวงขุยอยู่สองสามประโยค จากนั้นก็ควักเงินจ่ายให้คนขับรถ ก่อนจะติดตามหวงขุยขึ้นไปบนเกี้ยวหลวงด้านหลัง

เฉินเหล่าหู่แม้จะเป็นเชียนฮู่ แต่เพราะเป็นขุนศึก จึงไม่เป็นที่นับถือของขุนนางฝ่ายบุ๋นมาโดยตลอด เจ้าเมืองหวงแม้จะต้อนรับขับสู้อยู่บ้าง แต่ก็ไม่กระตือรือร้นเท่ากับที่ปฏิบัติต่อเฉินเยี่ยน

แต่เพียงเท่านี้ก็ทำให้เฉินเหล่าหู่พอใจอย่างยิ่งแล้ว