บทที่ 438 กลับบ้านเกิด 7

“มีพยานหลักฐานหรือไม่?”

เฉินเยี่ยนเอ่ยถาม

ผู้นำตระกูลของหมู่บ้านเซี่ยกานรีบกล่าว: “วันที่เกิดเรื่องเป็นวันเทศกาลโคมไฟ ผู้คนมากมายนัก พวกเขาถูกทำร้ายกลางถนน ผู้คนมากมายเห็นเหตุการณ์ เจ้าย่าอี้ในที่ว่าการอำเภอก็เป็นพยานได้”

ไม่รอให้เฉินเยี่ยนได้เอ่ยปากอีก โจวซื่อก็เบียดฝูงชนออกมา ยื่นมือไปคว้าแขนของเฉินเยี่ยน แต่ถูกเฉินเยี่ยนหลบได้ นางคว้าได้เพียงชายเสื้อของเฉินเยี่ยน สองเข่าอ่อนยวบลงคุกเข่าวิงวอนอยู่เบื้องหน้าเฉินเยี่ยน: “พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน กระดูกหักแล้วแต่เอ็นยังเชื่อมถึงกัน (ตัดญาติขาดมิตรกันไม่ได้) อาเยี่ยนเจ้าต้องปกป้องลูกพี่ลูกน้องของเจ้านะ คนทั้งตระกูลเฉินกำลังมองเจ้าอยู่!”

สีหน้าของผู้นำตระกูลเฉินอัปลักษณ์อย่างยิ่ง ตวาดสั่งผู้อื่นอย่างโกรธเคือง: “ลากนางออกไป!”