บทที่ 493 วางยาพิษ 2

ตอนที่หลิวจื่ออิ๋นถูกตามตัวมา สิ่งที่เห็นก็คือเฉินเยี่ยนที่นั่งเอนกายอย่างหมดแรงอยู่บนเก้าอี้

เขาหน้าเครียด รีบก้าวเข้าไปหา: “นายท่าน!”

เฉินเยี่ยนหัวเราะขมขื่น: “พวกเขาลงมือจนได้”

แต่แตกต่างจากที่เขาคาดการณ์ไว้ คนเหล่านั้นไม่ได้ลงมือในราชสำนักหรือในเมืองซงเฟิ่ง แต่กลับมุ่งเป้ามาที่ตัวเขาโดยตรง

สีหน้าของหลิวจื่ออิ๋นมืดครึ้มจนน่ากลัว: “จงใจเลือกวันนี้นายท่านลงมือ เกรงว่าคงจะต้องการให้นายท่านแสดงอาการป่วยต่อหน้าสาธารณชน จนปิดบังไม่ได้ แล้วก็เปลี่ยนตัวนายท่านออกไปอย่างสมเหตุสมผล”