บทที่ 507 พลุสัญญาณ

วันนั้น เถาตูและคนอื่นๆ ยังคงยุ่งวุ่นวายอยู่ที่ท่าเรือเช่นเคย หงฟูเหรินจดบันทึกเรือสินค้าไปสองลำ ก็รู้สึกปวดท้องตุบๆ จึงนั่งลงพักผ่อน

พักไปครู่หนึ่ง อาการปวดท้องก็ดีขึ้นบ้าง แต่ใจนางกลับสั่นระรัวอย่างรุนแรง

หงฟูเหรินไม่ยอมปล่อยให้ตนเองว่างคิดฟุ้งซ่าน ฉวยโอกาสที่มีเรือสินค้าอีกลำเข้าเทียบท่า นางก็นำคนเข้าไปตรวจนับ

เรือลำนี้บรรทุกผ้าฝ้ายลวดลายต่างๆ เต็มลำ หงฟูเหรินตรวจสอบทีละม้วน เมื่อเห็นว่าไม่มีปัญหาจึงปล่อยผ่าน แล้วหยิบพู่กันขึ้นมาจดบันทึก

ทันใดนั้นข้างหูก็ได้ยินเสียงฮือฮา ความไม่สบายใจในอกยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น