บทที่ 522 รู้สิ่งใดพูดจนหมดสิ้น

หลิวจื่ออิ๋นยิ้ม: “ข้าน้อยจะพยายามศึกษาค้นคว้าให้มาก หวังว่าจะได้ข้อคิดอะไรบ้าง จะได้ไม่ทำให้นายท่านต้องกังวลเรื่องนี้มากนัก”

เฉินเยี่ยนหันไปพูดกับเฉินเม่า: “ตั้งใจเรียนรู้จากท่านหลิวให้ดี”

เฉินเม่าจ้องมองไปที่กำแพงเมือง พยักหน้าอย่างเหม่อลอย

เขาคิดว่าติดตามนายท่านเยี่ยนก็ได้เห็นโลกกว้างมามากแล้ว วันนี้ถึงได้รู้ว่าตนเองยังเป็นกบในกะลา

วิธีชั่วร้ายเช่นนี้ ต่อให้เขาคิดจนหัวแตกก็คิดไม่ออก!