บทที่ 538 การประชุมเพื่อเสนอชื่อ 2

นับตั้งแต่วันนั้น หลิวโส่วเหรินและหูอี้ต่างก็ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมอ่อนข้อ

ขุนนางระดับล่างก็สังเกตเห็นความผิดปกติ ต่างลดการไปมาหาสู่กันลง

ความเปลี่ยนแปลงในราชสำนัก ทำให้เจียวจื้อสิงอารมณ์ดี

เดิมทีเจียวจื้อสิงคิดว่าหลังจากได้ขึ้นสู่ตำแหน่งเสนาบดีใหญ่แล้ว จะได้แสดงความทะเยอทะยานทางการเมืองของตนอย่างเต็มที่

แต่เมื่อได้นั่งบนตำแหน่งนั้นจริงๆ ถึงได้พบว่าเก้าอี้สูงส่งตัวนี้มีตะปูอยู่ ทำให้เขารู้สึกอึดอัดอย่างยิ่ง