บทที่ 543 กลับเรือ 2

เรือยี่สิบหกลำจอดเทียบท่า หงฟูเหรินที่ท้องโตเดินลงจากเรืออย่างเชื่องช้าโดยมีจ้าวชวีคอยประคอง พอถึงหน้าเฉินเยี่ยนก็ทำท่าจะคารวะ แต่เฉินเยี่ยนห้ามไว้

ไม่เจอกันเดือนกว่า ท้องของหงฟูเหรินโตขึ้นอีกมาก เสื้อผ้าเหมือนมีลูกบอลกลมใหญ่ยัดอยู่ข้างใน ตัวก็บวมขึ้น จนมองไม่เห็นเค้าความงามในอดีต

“ใต้เท้า ข้าน้อยทำภารกิจสำเร็จแล้ว ขายน้ำตาลทรายขาวจนหมดเกลี้ยง ทั้งยังพาพ่อค้านานาชาติมาด้วยอีกยี่สิบสองคนเจ้าค่ะ”

หงฟูเหรินกล่าวอย่างยินดี

เฉินเยี่ยนพยักหน้า: “เดือนกว่ามานี้ลำบากเจ้าแล้ว ไปพักผ่อนก่อนเถอะ”