บทที่ 550 ใบอนุญาตเดินเรือ 1

เมื่อมีเหอรั่วสุ่ยรับหน้าที่สร้างสำนักศึกษา เฉินเยี่ยนก็พอจะมีเวลาว่างมาจัดการงานราชการของซงเฟิ่งบ้าง

แม้ที่จวนที่ว่าการจะมีรองเจ้าเมืองเนี่ยคอยดูแลแทน แต่ก็ยังมีงานราชการอีกมากที่เฉินเยี่ยนต้องดูด้วยตัวเองถึงจะตัดสินใจได้

เฉินเยี่ยนยุ่งเรื่องเกาะการค้าก่อน แล้วต่อด้วยการสร้างสำนักศึกษา งานราชการจึงกองพะเนินเป็นภูเขา เขาจึงขลุกอยู่ในห้องทำงานทั้งวันทั้งคืน เหนื่อยก็นอนพักบนเก้าอี้ ตื่นมาก็ทำงานต่อ แม้แต่ข้าวปลาอาหารก็ต้องให้เฉินชิงเหวยยกเข้าไปให้

ยุ่งวุ่นวายเช่นนี้อยู่เจ็ดวัน ในที่สุดก็สะสางงานที่คั่งค้างจนหมด พอเปิดประตูออกจากห้องทำงาน ดวงตาที่เจอกับแสงแดดก็แสบพร่า

เขาหลับตาลงครู่หนึ่ง ถึงค่อยๆ ปรับตัวได้