บทที่ 573 ช่วยคน 2

เสียงร้องไห้นั้นช่างโศกเศร้า ฟังแล้วน้ำตาแทบไหลตาม

แม้แต่มือปราบที่เคยเขม่นหูเต๋ออวิ้นเป็นที่สุด ยามนี้ยังอดรู้สึกเลื่อมใสในตัวหูเต๋ออวิ้นไม่ได้

ใครจะไปคิดว่าหูเต๋ออวิ้นที่วันๆ เอาแต่โกงกินและกดขี่ข่มเหงพวกเขา จะสามารถทนรับทัณฑ์ทรมานแสนสาหัสโดยไม่ยอมหักหลังท่านเฉิน

โทสะของเฉินเยี่ยนพวยพุ่งขึ้นอย่างบ้าคลั่ง กล่าวทันที: “มีข้าพเจ้าอยู่ จะต้องคืนความเป็นธรรมให้เจ้าแน่นอน!”

ด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน หูเต๋ออวิ้นพูดไม่ออก ได้แต่ปล่อยโฮออกมา