บทที่ 575 ช่วยคน 4

เผชิญหน้ากับโทสะของจางรุ่นเจี๋ย เฉินเยี่ยนไม่มีความเกรงกลัวแม้แต่น้อย กลับรู้สึกว่าความโกรธแค้นแทนหูเต๋ออวิ้นในอกทุเลาลงไปมาก

เขากล่าวต่อ: “คนเหล่านี้ล้วนเป็นชาวเมืองซงเฟิ่ง ข้าพเจ้ามาจับกุมชาวเมืองซงเฟิ่งที่กระทำความผิดกลับไปไต่สวน เกี่ยวอะไรกับท่านที่เป็นเจ้าเมืองจิ่นโจว? หรือว่าท่านได้รับข่าว จึงคิดจะปล่อยตัวพวกเขาหนีไป?”

“เจ้าอย่ามาใส่ร้ายข้า!”

จางรุ่นเจี๋ยปวดขมับตุบๆ ด้วยความโกรธจัด เขาคิดหาคำโต้แย้งเฉินเยี่ยนไม่ออก

น้ำเสียงของเฉินเยี่ยนยิ่งสงบนิ่ง: “ท่านพาคนมาขวางข้าพเจ้ามากมายขนาดนี้ มิใช่คิดจะช่วยพวกเขาหรอกหรือ? เจ้าเมืองจิ่นโจวผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับลดตัวลงไปสมคบคิดกับพ่อค้า ลอบสังหารขุนนางราชสำนักเชียวหรือ?”