บทที่ 619 ยังต้องฝึกอีก

เฉินเหล่าหู่ยังคงไม่เข้าใจความหมายที่ลึกซึ้ง แต่ในเมื่อท่านเจ้าเมืองกล่าวเช่นนั้น ย่อมต้องถูกต้องแล้ว เขาจึงรับคำอย่างว่าง่าย

ทั้งสองสนทนากันบนรถม้าจนกระทั่งดวงจันทร์ลอยเด่นเหนือยอดหลิว เฉินเหล่าหู่จึงก้าวลงจากรถม้า

สายตากวาดมองไปรอบๆ ก่อนจะเดินอาดๆ ตรงไปหาเฉินเม่า

เฉินเม่าที่ยังเจ็บหน้าอกแปลบๆ พอเห็นเฉินเหล่าหู่เดินเข้ามา ก็รู้สึกปวดร้าวไปทั้งกระดูก

"พี่เสือ"