บทที่ 624 ยังว่างเกินไป

"มีความผิดในปัจจุบัน แต่มีคุณูปการชั่วกาลนาน..."

หลิวจื่ออินทบทวนประโยคนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า สีหน้าพลันสดใสเปล่งปลั่งขึ้นเรื่อยๆ

อาจเพราะตื่นเต้นจนเกินไป อาการไอที่ถูกกดทับไว้ชั่วคราวกลับมาเล่นงานเขาอีกครั้ง

กว่าจะสงบลงได้ ใบหน้าของหลิวจื่ออินก็แดงก่ำ เขาเอ่ยขึ้นว่า

"เส้นทางนี้คือการตั้งตัวเป็นศัตรูกับโอรสสวรรค์ เชื้อพระวงศ์ ขุนนาง คฤหบดี เจ้าที่ดิน รวมถึงเหล่านักปราชญ์นับพันปี ลำพังนายท่านเพียงคนเดียว ไม่ต่างอะไรกับเอาไข่ไปกระทบหิน มีแต่จะแหลกสลายไป"