บทที่ 632 เข้ารับตำแหน่ง 2

พ่อของสวีจางและครอบครัวต่างพากันชมไม่หยุดปาก รู้สึกว่าที่นี่เจริญไม่แพ้เจิ้นเจียง ดีไม่ดีจะคึกคักกว่าด้วยซ้ำ

แต่สวีจางกลับลอบตกใจอยู่เงียบๆ

พื้นที่อื่นในหนิงหวยราวกับดินแดนแห่งความตาย ชาวบ้านไร้ซึ่งชีวิตชีวา ใบหน้ามีแต่ความด้านชาสิ้นหวัง

แต่ซงเฟิ่งกลับเปี่ยมด้วยพลังชีวิต เต็มไปด้วยความหวังและความกระตือรือร้น

ทั้งที่ก่อนหน้านี้ซงเฟิ่งเป็นแหล่งซ่องสุมการค้าเถื่อน มีหนิงอ๋องครอบครอง และต่อมาก็เกิดการจลาจล ควรจะเป็นพื้นที่ที่ยากจนและน่าเวทนาที่สุด แต่ความเป็นจริงกลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง เห็นได้ชัดว่านี่เป็นผลงานของเฉินเยี่ยนล้วนๆ