บทที่ 639 ลอบโจมตี 2

เสียงปืนใหญ่กลางทะเลบีบหัวใจ หวังปิ่งเจ็บแค้นจนอยากจะเอ่ยปากอีกหลายครั้ง แต่พอเห็นสีหน้าของเฉินเยี่ยน ก็ทำได้เพียงถอนหายใจ "เฮ้อ" ออกมาอย่างหนักหน่วง

เรือปืนตั้งยี่สิบห้าลำเชียวนะ หรือจะต้องมาจมลงที่นี่จนหมดสิ้น?

หากเรือปืนทุกลำอยู่บนเกาะ พวกโจรวอโค่วจะกำเริบเสิบสานได้ขนาดนี้เชียวหรือ?!

เกรงว่าใต้เท้าคงหลงกลอุบายล่อเสือออกจากถ้ำของพวกมันเข้าแล้ว

เมื่อเห็นเรืออีกลำโคลงเคลงเจียนจม หวังปิ่งก็อดรนทนไม่ไหวอีกต่อไป "ใต้เท้า สั่งให้พวกเขาถอยกลับมาเถอะขอรับ พวกเราจะตายเพื่อรักษาเมือง รอจนกำลังเสริมมาถึง พวกเราถึงจะมีทางรอด"