บทที่ 649 ประชุม 4

ห้องโถงกลับสู่ความสงบ แต่เฉินเยี่ยนยังไม่ยอมรามือ กลับฉวยโอกาสรุกไล่ต่อ

"ข้าก็นึกว่าพวกท่านมองเห็นเงินทองเป็นดั่งเศษดิน ไม่ยอมให้กลิ่นคาวโลกีย์แปดเปื้อน ที่แท้ก็แค่เก่งแต่เรื่องใช้เงินคนอื่นทำเท่ ส่วนเงินตัวเองกลับกอดไว้แน่น ความสูงส่งจอมปลอมท้ายที่สุดก็กินแทนข้าวไม่ได้"

วาจานี้ทำเอาเหล่าขุนนางในห้องโถงหน้าแตกยับเยิน ต่างพากันถมึงทามองเฉินเยี่ยน หวังให้มีใครสักคนลุกขึ้นมาโต้วาทีกับเฉินเยี่ยนให้รู้ดำรู้แดง

แต่น่าเสียดาย ที่ทุกคนต่างคิดเช่นนั้น จึงไม่มีใครกล้าลุกขึ้นมาอีก

แม้แต่จางรุ่นเจี๋ย ในยามนี้ก็ทำได้เพียงจ้องมองเฉินเยี่ยนด้วยความเคียดแค้น