บทที่ 655 กองทัพแนวหน้า 2

จนกระทั่งผู้ส่งสารลงจากเรือไปแล้ว หวังปิ่งและเจิ้งข่ายยังคงกำหมัดแน่น โกรธจนพูดไม่ออก

"แม่งเอ๊ย! นี่มันส่งพวกเราไปตายชัดๆ!"

เหออันฝูถ่มน้ำลายลงพื้นแล้วสบถด่าไม่หยุดปาก

เจิ้งข่ายทนไม่ไหวอีกต่อไป หันไปตวาดใส่เหออันฝู "ไอ้ลูกหมา ตอนนี้เพิ่งจะมาปากดี เมื่อกี้ทำไมถึงหดหัวอยู่ในกระดองล่ะวะ!"

เหออันฝูเปลี่ยนไปจากปกติ แทบจะกระโดดขึ้นมาเถียง "พวกเจ้ามันเหมือนหมาบ้ากันหมด ถ้าข้ากระโดดออกไปผสมโรงด้วย มีหวังได้ตายหมู่กันพอดี!"