บทที่ 661 กวาดล้างโจรวอโค่ว 4

หลิวเม่าซานมองใบหน้าที่ซีดเผือดลงในพริบตาของทั้งสองคน ยิ้มพลางกล่าวว่า "ขุนนางเมืองจิ่นโจวผู้นี้ได้เห็นแล้วว่าพวกท่านทั้งสองอยู่กับข้า หากพวกท่านอยากรอดชีวิต มีเพียงทางเดียวเท่านั้น"

รอยยิ้มจางหายไป น้ำเสียงดังขึ้นอย่างกะทันหัน "ฆ่ามันซะ!"

หลิวจงตกใจจนตัวสั่น ก่อนจะเปลี่ยนเป็นโกรธเกรี้ยวในชั่วพริบตา "ท่านหมายความว่าอย่างไร?!"

หลิวเม่าซานคว้าผมของจางรุ่นเจี๋ย ลากตัวเดินตรงมาทางหลิวจงและสวีจือ

ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่หนังศีรษะ ทำให้จางรุ่นเจี๋ยต้องคุกเข่าคลานตามแรงลากของหลิวเม่าซานไปโดยสัญชาตญาณ