บทที่ 670 กวาดล้างโจรวอโค่ว 13

หลิวเม่าซานเห็นได้ชัดว่าต้องการข่มขวัญผู้อื่น ถึงกับสั่งให้องครักษ์ข้างกายสองคนเป็นผู้นำศพของจ้งซิ่วไปโยนทิ้งทะเลด้วยตัวเอง

เมื่อเห็นว่าหมากที่ผู้อื่นส่งมาแฝงตัวอยู่ข้างกายถูกถอนรากถอนโคนไปในที่สุด หลิวเม่าซานก็ทั้งโกรธเกรี้ยวและโล่งใจไปพร้อมกัน

เมื่อเทียบกับคนที่ถูกสวีจือฆ่าตายไป ความคุกคามของจ้งซิ่วนั้นใหญ่หลวงเกินไปจริงๆ

ในช่วงเวลาพักหายใจสั้นๆ นี้ หลิวเม่าซานทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ หยิบจอกสุราบนโต๊ะขึ้นมาดื่มรวดเดียวจนหมด

ความร้อนแรงบาดคอของสุราแรงทำให้เขารู้สึกสงบใจลงได้อย่างสิ้นเชิง