บทที่ 675 ต่อรอง 2

สวีจือรั้งตัวเขาไว้ เมื่อนึกถึงฉากการสู้รบอันดุเดือดในคืนนั้น หลิวจงจึงจำต้องกลืนความโกรธเกรี้ยวลงท้องไปอย่างยากลำบาก

"ท่านใต้เท้าเฉินย่อมรู้ดีว่า ผู้มีอันจะกินย่อมมองว่าที่ดินคือรากฐาน สำคัญยิ่งยวด เป็นไปไม่ได้เลยที่จะยอมสละที่ดินให้โดยง่าย ศึกกวาดล้างหลิวเม่าซานในครั้งนี้ แม้ใต้เท้าจะมีคุณงามความดีอันใหญ่หลวง แต่พวกเราแปดตระกูลใหญ่ก็มีส่วนร่วมลงแรงอยู่บ้าง พวกเรากับใต้เท้าต่างก็ทำไปเพื่อความสงบสุขของราษฎรซงเฟิ่งทั้งสิ้น"

สีหน้าของสวีจือเคร่งขรึม ทว่าน้ำเสียงกลับหนักแน่นมั่นคงไม่ยอมอ่อนข้อ

หลิวจงอดไม่ได้ที่จะพยักหน้าตาม แล้วกล่าวเสริมกับเฉินเยี่ยนว่า "ใต้เท้าเฉินมีชื่อเสียงเกริกไกรไปทั่ว คงไม่ทำตัวเหมือนพวกโจรวอโค่วฉวยโอกาสปล้นชิงหรอกกระมัง"

สายตาสวีจือและหลิวจงกวาดมองไปมาระหว่างใบหน้าทั้งสอง ในใจอดทอดถอนใจไม่ได้ว่าคนหนุ่มทั้งสองช่างร้ายกาจนัก มิน่าเล่าถึงสามารถควบคุมหลิวเม่าซานไว้ได้