บทที่ 687 ความตายอันแน่วแน่ 4

เฉินเยี่ยนเดินเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าเขา แล้วเอ่ยถามขึ้นว่า "ด่าพอหรือยัง?"

ไช่หม่านฝูกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างแรง ทว่ากลับไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรออกมาอีก

เฉินเยี่ยนค่อยๆ เดินทอดน่องวนเวียนอยู่เบื้องหน้าเขา เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า "เจ้าย่อมรู้อยู่แก่ใจว่า ข้าหาใช่ข้าราชการประเภทที่เอาแต่กอบโกยความสุขสำราญโดยไม่แยแสความเป็นความตายของราษฎรอย่างที่เจ้ากล่าวหาไม่

ผู้ที่ไม่เคยเห็นราษฎรหนิงฮวายอยู่ในสายตาอย่างแท้จริง หาใช่ใครอื่น แต่คือกลุ่มคนผู้มีพระคุณที่เจ้าดึงดันจะตอบแทนต่างหากล่ะ"

"พวกข้าราชการอย่างพวกแกคดโกงสมรู้ร่วมคิดกัน ก็เลวทรามไม่ต่างกันทั้งหมดนั่นแหละ"