บทที่ 711 พ้นจากตำแหน่ง 2

เขาอยู่ที่ซงเฟิ่งมาสามปีกว่า จากผู้ช่วยเจ้าเมืองเลื่อนขึ้นมาเป็นเจ้าเมือง ราษฎรซงเฟิ่งจากที่เคยเข่นฆ่ากันเอง อดอยากปากแห้ง มาวันนี้กลับได้อยู่พร้อมหน้าปู่ย่าตายายหลาน ทุกคนมีข้าวกิน มีเสื้อผ้าสวมใส่ ครอบครัวอบอุ่น เขาเฉินเยี่ยนก็นับว่าไม่ทำผิดต่อเหล่าผู้อาวุโสแห่งซงเฟิ่งแล้ว

ไม่รู้ว่ายืนอยู่นานเท่าใด เสียงรถม้าเคลื่อนเข้ามาใกล้ดังมาจากเบื้องหลัง

เฉินเยี่ยนหันกลับไปมอง ก็เห็นเฉินโหย่วอิ๋นกำลังบังคับรถม้ามาจอดบริเวณใกล้ประตูจวนว่าการ

เฉินเยี่ยนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันหลังเดินเข้าไปหา ช่วยเลิกม่านรถม้าขึ้น ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่น "ที่ทำให้กงกงเซี่ยพักผ่อนไม่เต็มอิ่ม นับเป็นความผิดของข้าเอง"

ผู้ที่นั่งอยู่ในรถม้า คือเซี่ยชุนที่เดินทางมาจากเกาะการค้ามายังซงเฟิ่งพร้อมกับเฉินเยี่ยนนั่นเอง