บทที่ 729 ศิษย์และอาจารย์ 2

เจียวจื้อสิงในฐานะอัครมหาเสนาบดี มีขุนนางมาเยี่ยมเยียนเป็นจำนวนมาก เขาจึงรับหน้าที่คอยต้อนรับแขก

บรรดาขุนนางต่างก็เป็นพวกเจนจัดในแวดวงราชการ ย่อมต้องรู้จักยกย่องซึ่งกันและกัน

ทว่าพอมาถึงคราวของเฉินเยี่ยน ทุกถ้อยคำกลับทิ่มแทงใจดำ ทำเอาเคอถงกวงโกรธจนแทบจะระเบิด

"ข้าไม่เคยมีประสบการณ์สู้รบทางทะเลมาก่อน จึงถูกพวกโจรวอโค่วฉวยโอกาสเล่นงานเอาได้ เจ้าก็แค่ผ่านการสู้รบมาหลายครั้งจนชินสนามแล้ว ก็แค่อาศัยจังหวะได้เปรียบกว่าเท่านั้น ทำไมจะต้องมาดูแคลนผู้อื่นถึงเพียงนี้ หากข้าได้ผ่านการสู้รบมามากเท่าเจ้า ข้าก็ทำได้ไม่ด้อยไปกว่าเจ้าหรอก!"

ยิ่งพูดยิ่งรัวเร็ว น้ำเสียงก็ยิ่งดังกังวานขึ้นเรื่อยๆ