บทที่ 745 เข้าเฝ้า 2

จักรพรรดิหย่งอันตรัส "ถึงตาเจ้าแล้ว"

เฉินเยี่ยนหยิบหมากดำขึ้นมา สองมือยันเข่าไว้ โน้มตัวท่อนบนไปข้างหน้า สายตาจับจ้องที่กระดานหมากรุกอย่างไม่วางตา

ครุ่นคิดอยู่นานถึงได้วางหมากลงไปอีกเม็ด สีหน้าผ่อนคลายลง ก่อนจะกลับมานั่งตัวตรงอีกครั้ง

"ถึงแม้ข้าจะอนุญาตให้เจ้าควบหลายตำแหน่ง แต่ก็ไม่ได้ให้เงินให้คนไป การที่เจ้าสามารถปกครองซงเฟิ่งได้ถึงขั้นนี้ ถือว่าไม่ง่ายเลยจริงๆ"

น้ำเสียงของจักรพรรดิหย่งอันอ่อนโยนลงหลายส่วน และยังแฝงความเมตตาอยู่ด้วย "เมืองท่าการค้าทั้งสามแห่ง มีเพียงที่ของเจ้าแห่งเดียวที่พัฒนาได้ดีเยี่ยม ปีที่แล้วยังส่งภาษีให้ราชสำนักไปไม่น้อย ช่างลำบากเจ้าแล้วจริงๆ"