บทที่ 765 ก้มหัว 2

"บุตรชายของข้าไร้เดียงสา วันนี้บังอาจล่วงเกินท่านจี้จิ่วต่อหน้าธารกำนัล ข้าจึงพาเขามาขอขมาท่านจี้จิ่ว หวังว่าท่านจี้จิ่วจะเห็นแก่ที่เขายังเยาว์วัย โปรดเมตตาและปฏิบัติต่อเขาด้วยความโอบอ้อมอารี"

หวังซู่ชางเดินไปหยุดยืนอยู่ข้างกายของหวังไฉเจ๋อ กล่าววาจาอ่อนน้อมถ่อมตนกับเฉินเยี่ยน