บทที่ 767 ก้มหัว 4

ทว่าภายใต้ความน่าเกรงขามของกิ่งไผ่ในมือเหล่าองครักษ์ ก็ไม่มีผู้ใดกล้าด่าทอไอ้แซ่เฉินอีก

เฉินเยี่ยนพยักหน้าให้เหออันฝู เหออันฝูหยิบนกหวีดไม้ไผ่ขึ้นมาเป่าเป็นจังหวะสั้นๆ ถี่ๆ สองครั้ง บรรดาองครักษ์ต่างก็แยกย้ายไปยืนประจำการอยู่หน้าแถวของนักศึกษาจากสามห้องเรียนที่ตนรับผิดชอบ ก่อนจะเป่านกหวีดเสียงดังลั่นแล้วตวาดสั่ง "ทุกคน ยืนตรงตามข้า!"

จากนั้นก็รวบเท้าทั้งสองข้างเข้าหากัน ยืนตัวตรงแน่ว

บรรดานักศึกษาต่างพากันเบิกตาโพลงด้วยความงุนงง

ไอ้แซ่เฉินปลุกพวกเขาขึ้นมาตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง ก็เพื่อมาให้พวกเขายืนอยู่ตรงนี้เนี่ยนะ?