บทที่ 800 ชื่อเสียง 6

หลิวโส่วเหรินยิ่งโกรธเกรี้ยวมากขึ้น ย้อนถามว่า "ความหมายของจงเก๋อเหล่าก็คือ ต้องการให้ขุนนางท้องถิ่นทุกคนเที่ยวไปกู้ยืมเงินแบบเดียวกับเฉินเยี่ยนงั้นหรือ?"

จงจิ้งแค่นเสียงเย็น "หากพวกเขาสามารถทำให้บัญชีส่วนรวมมีเงินกองอยู่สิบสองล้านตำลึงได้ล่ะก็ อย่าว่าแต่ติดหนี้เจ็ดหมื่นตำลึงเลย ต่อให้เจ็ดแสนตำลึง ข้าก็จะออกแรงปกป้องอย่างเต็มที่!"

แม้เขาจะมีเรื่องให้ขุ่นเคืองเฉินเยี่ยนอยู่บ้าง แต่ท้ายที่สุดเฉินเยี่ยนก็เป็นขุนนางที่มีความสามารถ ผลงานที่เขาสร้างไว้ในซงเฟิ่งนั้นไม่มีผู้ใดทัดเทียมได้ จึงไม่อาจปล่อยให้พวกภูตผีปีศาจมาปล่อยข่าวลือใส่ร้ายป้ายสีได้

บัดนี้ฎีกาแก้ต่างฉบับนี้ยิ่งชี้แจงที่มาที่ไปของเงินทองได้อย่างชัดเจนกระจ่างแจ้ง เพียงพอก็พิสูจน์ได้ว่าเฉินเยี่ยนไม่ได้เห็นแก่ผลประโยชน์ส่วนตัว

จงจิ้งอย่างเขาไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการแก่งแย่งอำนาจของคนพวกนี้ แต่หากวันนี้เขาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ก็คงไม่ต่างอะไรกับพวกหลิวหรือหูเลย