บทที่ 805 การสอนด้วยวาจาและการกระทำ 3

"เงินยี่สิบล้านตำลึงเชียวนะ ต้องใช้จวนกี่หลังถึงจะใส่หมด?" หรือ "เป็นขุนนางนี่มันดีจริงๆ กอบโกยแค่สามถึงห้าปี ก็มีกินมีใช้ไปสิบชาติแล้ว!"

หลากหลายเสียงวิพากษ์วิจารณ์ลอยเข้าหูพวกเขาทะลุผ่านม่านรถม้ามาตลอดทางเข้าเมืองหลวง ทำเอาหลี่กั๋วเหลียงและหวังเฉิงอี้โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แทบอยากจะกระโดดลงจากรถม้าไปต่อล้อต่อเถียงให้รู้แล้วรู้รอด

ทว่าเจิ้งซิงฮวายและหวังไฉเจ๋อกลับรู้สึกโกรธแค้นและเจ็บใจยิ่งกว่าหลี่กั๋วเหลียงทั้งสองคนเสียอีก

ก็พวกเขาอุตส่าห์ทุ่มทั้งเงินทั้งแรงต่อสู้กับอีกฝ่ายมาตั้งนานนม สุดท้ายกลับลงเอยด้วยผลลัพธ์เช่นนี้

ส่วนเฉินเยี่ยนกลับมีสีหน้าเป็นปกติ ไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใด