บทที่ 818 ไต่สวนคดี 10

บัณฑิตหนุ่มชุดสีเขียวครามถึงกับตกตะลึงในความโง่เขลาเบาปัญญาของเหลียนฝู "เดิมทีพวกเจ้าสามารถเป็นวีรบุรุษผู้กล้าได้ ไฉนจึงยอมสมัครใจกลายเป็นสมุนรับใช้ภูตผี ช่างน่าโมโหและน่าแค้นใจนัก..."

คนสิบกว่าคนที่คุกเข่าอยู่ฟังเขาพูดร่ายยาวออกมาด้วยความร้อนรน แม้จะฟังไม่เข้าใจ แต่ก็พอจะรู้ได้ว่าไม่ใช่คำพูดที่ดีงามอะไรอย่างแน่นอน

มีคนส่งเสียงร้องไห้โฮออกมา "ท่านอยากจะได้ชื่อเสียงเกียรติยศอะไรก็เชิญ แต่เว้นพวกเราไว้ อย่าให้พวกเราต้องตายเลย ข้าข้างบนมีแม่แก่ข้างล่างมีลูกเล็ก จะไปเทียบอะไรกับพวกท่านที่เป็นขุนนางนายท่านทั้งหลายได้"

คนอื่นๆ ที่เหลือพูดจาโต้แย้งอะไรไม่ออก ทำได้เพียงพากันโขกศีรษะให้แก่บัณฑิตหนุ่ม ปากก็เอาแต่ร้องขอชีวิตซ้ำแล้วซ้ำเล่า

บัณฑิตหนุ่มถูกความโกรธเล่นงานจนหน้าดำหน้าแดงคอพอง เผลอหลุดปากพูดออกมาว่า "สมแล้วที่เป็นพวกไอ้หนอนตมไร้การศึกษา ช่างโง่เขลาเบาปัญญาจนเกินเยียวยา!"