บทที่ 869 อาทิตย์อัสดงสีเลือด 5

ภายในคุกที่ทั้งร้อนอบอ้าวและมืดสลัว บุรุษผู้หนึ่งผมเผ้าหลุดลุ่ยนอนหมอบอยู่บนพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง ทั่วทั้งร่างมองไม่เห็นบาดแผลใด แต่กลับขยับตัวไม่ได้แม้แต่น้อย

เสียงประตูถูกผลักเปิดออกดัง "แอ๊ด" สายตาของเขาจ้องมองตามไป ก็เห็นบุรุษผู้หนึ่งใบหน้าชราภาพ ทว่ารูปร่างสูงโปร่งสง่าผ่าเผยในชุดเฟยอวี๋ก้าวเข้ามา

เมื่อเห็นคนผู้นั้น บุรุษที่ผมเผ้าหลุดลุ่ยก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว เขามองบุรุษในชุดเฟยอวี๋ที่เดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า แล้วขยับถอยหลังด้วยความหวาดกลัว

"ฉีเฉิงอัน เจ้ายังไม่ยอมรับสารภาพอีกหรือ?"

บุรุษในชุดเฟยอวี๋ก้มหน้ามองพลางเอ่ยถาม