บทที่ 892 โค่นฉี 1

"หลิ่วเก๋อเหล่าแทนที่จะห่วงข้า สู้เอาเวลาไปคิดถึงตัวเองดีกว่า"

หูอี้ทิ้งคำพูดนี้ไว้ แล้วก็ยกหนังสือขึ้นมาอีกครั้ง แสดงออกอย่างชัดเจนว่าจะไม่สนใจหลิ่วโส่วเหรินอีก

ใบหน้าของหลิ่วโส่วเหรินเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวขาว ริมฝีปากยิ่งไร้สีเลือด

เขาเคยเตือนฉีอ๋องตั้งนานแล้วว่าต้องรู้จักสำรวม ทว่าฉีอ๋องปักใจเชื่อว่าตนเองเป็นตัวเลือกเพียงหนึ่งเดียว จึงยิ่งกำเริบเสิบสาน ตัวเขาหลิ่วโส่วเหรินเองก็เคยคิดว่าฉีอ๋องจะได้ขึ้นครองบัลลังก์ แม้จะรู้ดีว่าการกระทำของฉีอ๋องใช้ไม่ได้ แต่ก็ยังคงฝืนใจติดตามต่อไป

ทว่าวันนี้เพิ่งจะได้ตระหนักว่า ถัดจากฉีอ๋องยังมีหลู่อ๋องอยู่อีกคน หัวใจของหลิ่วโส่วเหรินพลันเย็นชืดไปในทันที