บทที่ 894 โค่นฉี 3

"เด็กคนนั้นเดินทางออกจากเมืองหลวงไปแล้ว" หูอี้กล่าวพลางวางหมากตานึงลงบนกระดาน

หลู่อ๋องที่ประทับอยู่ฝั่งตรงข้ามทรงคีบหมากขึ้นมาหนึ่งเม็ดเช่นกัน ก่อนจะถอนหายใจออกมา "ท่านรองมหาเสนาบดีท้ายที่สุดก็เดินหมากพลาดตาเดียว พลาดไปตลอดกาล"

"ฉีอ๋องมีนิสัยโหดร้ายอำมหิต หลิ่วโส่วเหรินให้ความช่วยเหลือคนชั่วทำร้ายคนดี เข่นฆ่าขุนนางผู้ภักดี ย่อมต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำลงไป" หูอี้ตอบ

หลู่อ๋องทรงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ท้ายที่สุดก็ทรงวางหมากในพระหัตถ์ลง "ในเมื่อรู้สำนึกตัวกลับใจแล้ว ก็ไม่ควรมีจุดจบเช่นนี้ เจ้าจงไปบอกเขา เด็กที่อายุต่ำกว่าสิบขวบ ล้วนส่งกลับไปให้สายตระกูลหลิ่วได้ สตรีในเรือนหากหย่าขาดได้ก็ให้หย่า หากตระกูลหลิ่วยังมีบุตรีที่ต้องออกเรือน ก็ให้รีบหาคู่ครองแล้วแต่งออกไปโดยเร็ว ยามนี้รักษาชีวิตไว้ได้สักคนก็ยังดี"

"หากเอิกเกริกเช่นนี้ เกรงว่าจะทำให้ฉีอ๋องเกิดความระแวงสงสัยได้" หูอี้กล่าวอย่างลังเล