บทที่ 905 โค่นฉี 14

บันทึกด้านบนละเอียดลออยิ่งนัก เริ่มจากโอรสสวรรค์ประชวรด้วยโรคหวัด รู้สึกไม่สบายพระวรกายไปทั่ว หลังจากเสวยยาบำรุงธาตุฤทธิ์อุ่นก็เริ่มบรรทมไม่หลับ แม้จะบรรทมหลับก็มักจะทรงพระสุบินและตื่นบรรทมง่าย ยิ่งนานวันก็ยิ่งอ่อนเพลียไร้เรี่ยวแรง และเสวยพระกระยาหารได้น้อยลง

ยิ่งเฉินจือสิงอ่านลงไปก็ยิ่งตระหนกตกใจ

บันทึกนี้ละเอียดเกินไปแล้ว ละเอียดจนถึงขั้นแนบสีพระพักตร์ของโอรสสวรรค์และการวินิจฉัยของหมอหลวงมาด้วย

แม้จะเป็นช่วงเดือนสิบสองอันหนาวเหน็บ ทว่าหน้าผากของเฉินจือสิงกลับมีเหงื่อผุดซึมออกมาบางๆ หัวใจทั้งดวงราวกับจะกระดอนหลุดออกมานอกคอหอย

เต๋อลู่ไปทำสิ่งใดมากันแน่ ถึงได้ล่วงรู้รายละเอียดมากมายถึงเพียงนี้?