บทที่ 910 โค่นฉี 19

กลางเดือนห้า เดิมทีอากาศควรจะร้อนอบอ้าว ทว่าเฉินโหย่วเต๋อกลับห่มผ้าห่มบางๆ ไว้แน่น ร่างกายสั่นเทาจนฟันกระทบกันดังกึกๆ

เมื่อวานก่อน หวังชิงหยางยังแบ่งก้อนเงินที่ฝ่าบาทประทานให้แก่เขาอยู่เลย ทว่าเพียงชั่วข้ามคืน ร่างของหวังชิงหยางกลับลอยฟ่องอยู่ในสระน้ำเสียแล้ว

คนกำลังรุ่งโรจน์ได้ที่แท้ๆ กลับมาตายจากไปดื้อๆ เช่นนี้

เขาเริ่มรู้สึกว่าวังหลวงแห่งนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ความหนาวเย็นที่แทรกซึมไปถึงกระดูกนั้น ช่างอันตรายยิ่งกว่าตอนที่เขาถูกจับไปขุดถ่านหินเสียอีก

เมื่อความหวาดกลัวเข้าเกาะกุมจิตใจ เขาก็คิดแต่จะหนี ทว่าคนอยู่ในวังจะหนีไปที่ใดได้ ทำได้เพียงด่าทอเฉินเยี่ยนที่ส่งเขาเข้ามาในนี้อยู่ในใจ