บทที่ 931 สั่งสอน

"เมื่อก่อนแค่ให้ทำไร่ไถนา ตอนนี้ยังจะให้มาเบิกหน้าดินใหม่อีก ปีศาจเฉินจงใจกลั่นแกล้งพวกเราชัดๆ!"

เจิ้งซิงหวยโมโหจนโยนไม้คานทิ้งลงพื้น แล้วทิ้งตัวลงนั่งทับบนไม้คาน ถอดหมวกฟางออกมาพัดคลายร้อน ปากก็สบถด่าไม่หยุดหย่อน

หวังไฉเจ๋อเหยียบเท้าข้างหนึ่งลงบนก้อนหินขนาดใหญ่สูงระดับเข่า ใช้หลังมือปาดเหงื่อบนลำคอ บ่นอย่างไม่พอใจ "เจ้านั่งพักสบายใจเฉิบ แล้วจะให้ข้าแบกหินก้อนใหญ่ขนาดนี้คนเดียวหรือไง?"

"ถ้าอยากแบกก็แบกไปสิ ข้าเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว ขอพักหน่อยเถอะ"

เจิ้งซิงหวยนั่งถ่างขา ปลดกระดุมเสื้อออก พัดหมวกฟางอย่างรวดเร็วเพื่อให้เกิดลมเย็น เห็นได้ชัดว่าทั้งเหนื่อยทั้งร้อน