บทที่ 938 เก็บกวาด

สองมือของทหารนายนั้นที่กำดาบไว้แน่นสั่นระริก แววตานอกจากความตื่นตระหนกแล้ว ยังแฝงไปด้วยความตื่นเต้นอย่างประหลาด อาจเป็นเพราะออกแรงมากเกินไป เขาจึงเหนื่อยหอบจนต้องอ้าปากสูดหายใจเข้าลึกๆ เสียงหอบหายใจนั้นเมื่อดังเข้าหูเหล่าขุนนาง กลับฟังดูคล้ายเสียงของพยัคฆ์ร้ายที่กำลังจ้องตะครุบเหยื่อ

ไม่ใช่แค่เหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นเท่านั้น แม้แต่เกาห่านเองก็ยังถูกภาพอันน่าสยดสยองตรงหน้าทำให้ตกใจจนพูดไม่ออก

ท่ามกลางความเงียบงัน ไม้เท้าหัวมังกรของสวีหงเจี้ยนก็ค่อยๆ สั่นเทา เบนทิศทางไปยังชายชราที่อยู่หน้าประตู

ขุนพลที่อยู่ด้านนอกเตะทหารที่ยืนอึ้งอยู่ ทหารสองนายนั้นจึงได้สติ รีบหิ้วปีกบิดาของเกาห่านเข้ามาในห้องโถง

นายท่านผู้เฒ่าเกาถูกสภาพอันน่าอนาถของซ่งหยางผิงทำให้ตกใจจนขาอ่อนแรง ทรุดลงไปกองกับพื้นตั้งแต่แรกแล้ว