บทที่ 944 บังคับทิศทาง 2

"สวีหงเจี้ยนหมายเอาชีวิตท่านตั้งหลายครั้ง ท่านยังคิดจะช่วยเขาอีกหรือ?"

เผยจวินประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง

เฉินเยี่ยนลูบหน้าตัวเองไปมาสองสามที ทำให้รู้สึกสดชื่นขึ้นไม่น้อย "ถึงอย่างไรสวีหงเจี้ยนก็ยังมีเส้นแบ่งที่ชัดเจน อย่างน้อยเขาก็ไม่เคยขายชาติบ้านเมือง เมื่อเทียบกันแล้ว จางอี้เหิงและกลุ่มพ่อค้าจิ้นที่อยู่เบื้องหลัง ถือเป็นมหันตภัยร้ายแรงกว่ามากนัก หากเทียบกับอนาคตของชนชาติแล้ว ความแค้นส่วนตัวจะนับเป็นอะไรได้?"

พูดถึงตรงนี้ เฉินเยี่ยนก็หัวเราะเบาๆ "อีกอย่าง ยุคสมัยของสวีหงเจี้ยนได้ผ่านพ้นไปแล้ว ข้าจะไปถือสาหาความกับคนที่กำลังจะลับขอบฟ้าไปทำไมกัน"

ต่อให้เขาคิดจะปล่อยสวีหงเจี้ยนไป หย่งอันตี้ก็คงไม่ยินยอม