บทที่ 949 โต้กลับ 2

เถาเหยียนจิ้งปรายตามองหูอี้ "ครั้งนี้หากเจ้าไม่สามารถขุดรากถอนโคนเส้นทางลักลอบค้าทางเหนือให้สะอาด และลากตัวคนบงการผู้อยู่เบื้องหลังออกมาได้ล่ะก็ พอถึงช่วงประเมินผลงานขุนนางเมืองหลวงเมื่อใด ข้าจะไม่ปล่อยให้หูเก๋อเหล่าอย่างเจ้าได้อยู่อย่างสงบสุขแน่"

หูอี้ยังคงรอยยิ้มไม่คลาย "ใต้เท้าเถายุติธรรมมาโดยตลอด การประเมินขุนนางเมืองหลวงมีเรื่องให้เกี่ยวโยงมากมาย ใต้เท้าเถาย่อมไม่ใช้อคติส่วนตัวตัดสินเป็นแน่"

"อย่าคิดนะว่าพูดจาปะเหลาะไม่กี่คำแล้วจะยกยอข้าได้ มีเวลาว่างก็ไปตามเช็ดก้นตัวเองให้สะอาดเถอะ อย่าให้ข้าต้องมาเห็นเข้าก็แล้วกัน"

หูอี้ยิ้มรับและเออออไปอีกสองสามประโยค เมื่อเห็นจางอี้เหิงอยู่เบื้องหน้า เขาก็ยิ้มแล้วพยักพเยิดหน้าไปทางนั้น "ในเมื่อต้องลงมือ ย่อมต้องเตรียมการมาบ้างแล้ว ภายภาคหน้าคงต้องหวังพึ่งใต้เท้าเถาให้ช่วยสนับสนุนสักหน่อยแล้ว"

เถาเหยียนจิ้งเงยหน้ามองตาม ก็เห็นจางอี้เหิงกำลังก้าวยาวๆ ออกไปนอกวัง ข้างกายยังมีคนอีกสองสามคนกำลังปรึกษาหารืออะไรบางอย่างกับเขา ท่าทางเช่นนั้น ราวกับไม่ได้รับผลกระทบจากเรื่องราวในวันนี้เลยแม้แต่น้อย