บทที่ 966 สงครามข่าวสาร 2

กลางเดือนแปดในเมืองหลวง ลมยามค่ำคืนเริ่มหนาวเย็นขึ้นเรื่อยๆ ผู้สูงอายุหลายคนเริ่มสวมเสื้อผ้าหนาขึ้นแล้ว

ทว่าเถาเหยียนจิ้งกลับยังคงสวมเสื้อผ้าบางๆ ราวกับคนหนุ่มสาว ความร้อนรุ่มในกายทำให้ใบหน้าของเขาแดงก่ำ ในปากก็มีแผลพุพองจนกินข้าวไม่ลง ทำได้เพียงซดข้าวต้มเปล่าๆ รสจืดชืด

แม้จะตกดึก ความร้อนรุ่มในกายก็ยังคงทำให้เขานอนไม่หลับ จำต้องจุดตะเกียง นั่งเปิดดูประวัติของขุนนางในราชสำนักครั้งแล้วครั้งเล่าตลอดทั้งคืน

ขณะที่เขากำลังอ่านด้วยความเหนื่อยล้า ฮูหยินเถาผู้มีผมสีดอกเลาก็ประคองชามน้ำซุปลูกแพร์เข้ามาในห้องหนังสือ วางชามลงข้างมือของเถาเหยียนจิ้ง พลางเอ่ย "ข้าเห็นว่าช่วงนี้นายท่านมีอาการร้อนในกำเริบหนัก จึงได้ต้มน้ำซุปใบไผ่จืดมาให้เจ้าค่ะ"

เถาเหยียนจิ้งกำลังคอแห้งผาก จึงยกชามขึ้นดื่มจนหมดรวดเดียว ก่อนจะวางชามลงแล้วเอ่ย "เจ้าไปพักผ่อนก่อนเถอะ"