บทที่ 979 เสือไม่อยู่ป่า 9

หลู่เหวยหมิงไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกตื่นเต้นหรือหวาดกลัวกันแน่ สองมือของเขาสั่นระริกไม่หยุด

ประธานสมาคมพ่อค้าชาวจิ้น เบื้องหลังย่อมต้องมีผู้มีอิทธิพลค้ำจุนอยู่เป็นแน่ ไม่ใช่คนที่เขาจะไปตอแยได้เลย

แต่ที่อุตส่าห์ลงแรงมาตั้งมากมาย ก็เพื่อจะสาวไปให้ถึงตัวผู้บงการที่อยู่เบื้องหลังไม่ใช่หรือ

เขาก้มมองเจ้าหน้าที่ศาลและเสมียนที่ยืนอยู่เต็มศาล ก่อนจะอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเฉินเยี่ยน เมื่อเห็นใต้เท้าเฉินยังมีสีหน้าเรียบเฉย มือของเขาก็เริ่มสั่นน้อยลง และค่อยๆ ตั้งสติได้ หันไปสั่งการเจ้าหน้าที่ด้านล่าง "พวกเจ้าจัดทีม ทีมละห้าคน ไปตามจับกุมตัวที่บ้านพักทุกแห่งของจินกวงจิ้นในเมืองหลวงมาให้ได้"

เจ้าหน้าที่ด้านล่างโอดครวญ "ใต้เท้า พวกข้าน้อยไม่รู้ว่าบ้านพักของจินกวงจิ้นอยู่ที่ไหนบ้าง แล้วจะไปตามจับได้อย่างไรขอรับ?"