บทที่ 994 ปิดตาข่าย 14

มาถึงขั้นนี้แล้ว ก็คงต้องยอมสละชื่อเสียงเท่านั้น

ในเมื่อคลื่นลมที่ถาโถมเข้าใส่เขารุนแรงถึงเพียงนี้ เขาก็จะกวนน้ำให้ขุ่นเสียเลย คอยดูสิว่าคนในคณะเสนาบดีเหล่านี้จะทนรับมือไหวหรือไม่!

ลมหายใจของจางอี้เหิงค่อยๆ กลับมาสม่ำเสมอ ทว่าบรรยากาศรอบกายกลับยิ่งเย็นยะเยือก เขาเอามือไพล่หลัง เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย มองไปยังประตูห้องที่ปิดสนิท สายตาคู่นั้นราวกับมองทะลุบานประตูออกไปเพื่อปรายตามองทั่วทั้งเมืองหลวงอย่างดูแคลน

ผ่านไปเนิ่นนาน เขาถึงหันกลับไป ใช้มือข้างเดียวดึงเก้าอี้ที่ถูกถีบกระเด็นออกไปกลับมา แล้วเอนกายนั่งลง สีหน้ากลับมาสงบนิ่งดังเดิม

"ใครอยู่ข้างนอก"