บทที่ 997 จิ่วเยวียนออกโรง 1

ในตอนแรก เจียวจื้อสิงและคนอื่นๆ ยังพอจะช่วยปลอบประโลมสถานการณ์ได้ แต่ยิ่งนานวันเข้า เมื่อจำนวนคนที่เข้าไปพัวพันมีมากขึ้นเรื่อยๆ ความโกรธเกรี้ยวของเหล่าขุนนางบุ๋นเบื้องล่างก็ยากที่จะสะกดกลั้นไว้ได้อีก

เจียวจื้อสิงไปเยือนหลี่จี้ด้วยตนเอง หวังจะให้หลี่จี้สั่งการให้ลูกน้องยับยั้งชั่งใจลงบ้าง

ทว่าเขายังไม่ทันได้เอ่ยปาก หลี่จี้ก็ชิงโอดครวญขึ้นมาก่อน "ท่านโส่วฝู่ย่อมทราบดีว่ากองปราบเป่ยเจิ้นฝู่ซือปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมาย ขุนนางที่ถูกเชิญตัวไปคุกเจาอวี้ล้วนเป็นผู้ที่ถูกซัดทอดมา จะให้กองปราบปล่อยพวกเขาไปได้อย่างไร หากทำเช่นนั้น ข้าจะไปอธิบายต่อองค์ฮ่องเต้ได้อย่างไร"

"คนพวกนั้นจงใจให้การซัดทอดมั่วซั่วอย่างเห็นได้ชัด ใต้เท้าหลี่จะปล่อยปละละเลยได้อย่างไร ขุนนางทุกคนล้วนจงรักภักดีต่อต้าเหลียง การจับกุมคุมขังตามอำเภอใจเช่นนี้ ไม่เท่ากับเป็นการหยามเกียรติขุนนางอย่างส่งเดชหรอกหรือ"