บทที่ 1032 พวกเรามาทวงแค้นแล้ว

"หมามาจากไหน? หอเจิ้งชิงไม่อนุญาตให้เลี้ยงหมา พวกแกไม่รู้หรือไง?" เวินซ่างถลึงตาใส่ศิษย์หลายคนด้วยความโกรธ

"เปล่านะ ลูกพี่ซ่าง พวกเราไม่ได้เลี้ยง! น่าจะเป็นหมาจรจัดวิ่งหลงเข้ามามากกว่า" พวกศิษย์ส่ายหน้าปฏิเสธพัลวัน

"หมาจรจัด? พวกแกมัวทำอะไรกินอยู่ หอเจิ้งชิงเป็นสถานที่แบบไหน ถึงปล่อยให้สัตว์เดรัจฉานแบบนี้เข้ามาได้? มัวยืนบื้ออะไรกันอยู่อีก รีบไปไล่ไอ้สัตว์เดรัจฉานนั่นออกไปสิวะ!" เวินซ่างชี้หน้าด่ากราด

"รับทราบ ลูกพี่ซ่าง อย่าเพิ่งโมโหเลย พวกเราจะรีบไปเดี๋ยวนี้" พวกศิษย์รีบร้อนออกไปตามหาหมาทันที

"ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ!" เวินซ่างแค่นเสียง ก่อนจะเดินโซเซกลับไปที่ห้องของตัวเอง