บทที่ 1059 ไฉ่เชวี่ยเหมิน

"ไอ้หนู ไม่ต้องโทษตัวเองหรอก ล้วนเป็นเพราะของอัปมงคลพวกนั้นที่ทำร้ายคน!" หลิวฟู่กุ้ยเอ่ยปลอบใจเฉินจื่อฮ่าว

ส่วนลู่เฟยหยิบขวดเลือดหมูขึ้นมา มองไพ่นกกระจอกกระดูกมนุษย์ที่อยู่ข้างใน แล้วเริ่มครุ่นคิด "รอยสักไพ่เยาจี บอดี้การ์ดหัวโล้น น่าจะเป็นพวกเขานั่นแหละที่เอาไพ่นกกระจอกที่เหลือไป”

“ควรจะไปตามหาคนพวกนี้ที่ไหนดี? คนที่รู้จักวิชาชั่วร้ายอย่างการบูชาเทพไพ่นกกระจอก โดยทั่วไปมักจะเป็นคนในบ่อนพนัน... ดูเหมือนว่าจะต้องไปเดินดูตามบ่อนพนันในเจียงเฉิงสักรอบแล้ว" เขานำขวดเลือดหมูใส่ลงไปในกล่องไพ่นกกระจอก หยิบยันต์สยบผีออกมาสามแผ่น แล้วยัดใส่กระเป๋าเสื้อของเฉินจื่อฮ่าว

"เสี่ยวเฉิน นายวางใจเถอะ พรุ่งนี้ฉันจะไปสืบข่าวดูให้"

"พี่ลู่เฟย พี่เป็นคนดีมาก ขอโทษด้วยนะ เมื่อวานผมยังนึกว่าพวกพี่เป็นแก๊งต้มตุ๋นอยู่เลย!" เฉินจื่อฮ่าวรู้สึกซาบซึ้งใจมาก พ่อแม่ตายอนาถ ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่เขารู้สึกโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่งพิงที่สุด เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าจะมีคนยอมเสี่ยงอันตรายมาช่วยชีวิตเขา