บทที่ 1062 ใช้เทพมารสู้กับเทพมาร

"ใครบอกว่าไม่มีคนล่ะ?" หมาจื่อฝืนยิ้มออกมา

"พวกเราเปิดบ่อน สิ่งที่ไม่ขาดที่สุดก็คือคน รอสักครู่นะ เดี๋ยวฉันจะจัดคนมาให้ รับรองว่าจะไม่ทำให้หมดสนุกแน่" พูดจบ เขาก็กุมท้องแล้วรีบวิ่งเข้าไปห้องด้านในทันที

มองตามแผ่นหลังของเขาไป เฉินจื่อฮ่าวก็มีสีหน้ากังวล "พี่ลู่เฟย พวกเรายังต้องเล่นต่อไปจริงๆ เหรอ? ถ้าเกิดแพ้ขึ้นมา จะถูก... สับมือเหมือนกันไหม?"

"วางใจเถอะ มีเถ้าแก่ของฉันอยู่ทั้งคน ไม่มีทางแพ้หรอก! ไม่สังเกตเหรอว่าพวกเราชนะมาตลอดน่ะ?" หู่จื่อโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ พลางลูบคลำกองชิปหนาเตอะบนโต๊ะ เขายังเล่นไม่หนำใจเลย

"แต่พวกเราไม่ได้มาหา..." เฉินจื่อฮ่าวยังคงรู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง