บทที่ 1085 เม่นน้อยผู้ตกทุกข์ได้ยาก

จิงเจี้ยนและหู่จื่อชะงักไปครู่หนึ่ง

"ลู่เฟย นายหมายถึงรังต่อยักษ์นั่นหรือ? แต่พวกเราตอนนี้หมดเรี่ยวแรงกันแล้ว จะเอาแรงที่ไหนไปแทงรังต่ออีกล่ะ พวกเราต่างคนต่างก็ได้ของดีมาแล้ว นายยังจะไปจ้องเอาพวกน้ำผึ้งนั่นอีกหรือ?"

"แน่นอนว่าไม่ใช่ตอนนี้หรอก ออกไปสูดอากาศข้างนอกให้หายใจหายคอกันก่อนค่อยว่ากัน"

ลู่เฟยถอนลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่

"ฉันแค่คิดปัญหาขึ้นมาได้ข้อหนึ่ง รังต่อใหญ่ขนาดนั้น ทำไมถึงไม่สร้างความเสียหายร้ายแรงต่อภูเขาลูกนี้?"