บทที่ 1093 อารามร้อยบุตร

แม่เจียงสะบัดมือเจียงจิ่งเฉิงออก ใบหน้าเหี่ยวย่นตึงเครียด เต็มไปด้วยความไม่พอใจ

"ถาม ถาม ถาม วันๆ เอาแต่ถาม แม่แกจะทำร้ายแกหรือไง? นังไก่เป็นโรคที่ออกไข่ไม่ได้นั่นมันยุยงแกใช่ไหม? แกนี่นะ พอมีเมียก็ลืมแม่ ฉันอุตส่าห์เลี้ยงดูปูเสื่อแกมาจนโต แกยังมีความกตัญญูอยู่ไหม..."

"แม่! ผมถามว่าของพรรค์นี้ไปเอามาจากไหน?" เจียงจิ่งเฉิงขึ้นเสียงด้วยความหงุดหงิด

คำพูดพวกนี้ของแม่ เขาฟังมาเป็นแปดร้อยรอบแล้ว ทนไม่ไหวอีกต่อไปจริงๆ

แม่เจียงเห็นลูกชายโกรธจริง ก็ถลนตาใส่หลินน่าที่อยู่บนเตียงอย่างเอาเรื่อง ขมวดคิ้วเอ่ยว่า "บอกแกไปแล้วไม่ใช่หรือไง? เป็นพระอาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ที่ขลังมากๆ แม่ไปคุกเข่าอยู่ที่วัดตั้งสามวัน พระอาจารย์ถึงยอมมอบพระประทานบุตรให้..."