บทที่ 1103 ผีแม่ลูกอ่อน

ลู่เฟยและหู่จื่อนั่งอยู่บนร่างของวิญญาณพะวงโคลนที่จำแลงกายเป็นปลาตัวใหญ่ ว่ายผ่านสระน้ำอันมืดมิดและคดเคี้ยว ค่อยๆ ดำดิ่งลงสู่กระแสน้ำอันเย็นเยียบ

ตามหลักแล้ว หากว่ายไปตามสระน้ำก็น่าจะเจอทางออกที่เชื่อมต่อไปยังสระปลาคาร์ป แต่พวกเขากลับวนเวียนอยู่ในทางตันตลอดเวลา

"แปลกจริง หรือว่าทางออกที่เชื่อมไปสระปลาคาร์ปจะถูกเซียนกูนั่นปิดไปแล้ว?"

ลู่เฟยเริ่มร้อนใจ กังวลว่าเซียนกูกับองค์พระนั่นจะฉวยโอกาสหลบหนีไป จึงรีบตบลงบนร่างของวิญญาณพะวงโคลนเบาๆ

"หุ่นโคลนน้อย เร็วเข้า ลองหาดูให้ทั่วสิ"